Przechodzenie wolności i niezależności nauki do historii

Jak wolność i niezależność nauki przeszła do historii. Mimo protestu

[IPN i „DP” PRZYPOMINAJĄ]

Dziennik Polski

19-22 września 1948. We Wrocławiu obraduje VII Zjazd Historyków. Władze komunistyczne bardzo poważnie traktują naukę jako narzędzie propagandy. Jako jedyną metodę badawczą narzucają uczonym marksizm, co na długie lata ogranicza ich niezależność.

Władza komunistyczna wyznaczyła po 1945 r. nauce historycznej specjalną rolę. Historia miała wyjaśniać przemiany dziejowe w duchu ideologii marksistowskiej, a także stać się narzędziem cenzury. Marksizm miał być nie tylko metodą badawczą, w oparciu o którą należało interpretować wydarzenia historyczne, ale przede wszystkim ideologią służącą bieżącej polityce władz państwowych. Komunistom w gruncie rzeczy chodziło o przejęcie całkowitej kontroli nad uczelniami i instytucjami naukowymi oraz nad polityką oświatową. Z tych względów niebagatelną sprawą było to, kto zajmował się nauką historyczną.
…….Krakowski historyk Władysław Konopczyński jako bezkompromisowy przeciwnik komunistów nie przybył na zjazd. Niewątpliwie był on również rozczarowany stanowiskiem większości historyków polskich, którzy bez większego oporu podporządkowywali się władzom państwowym. ………Na zjeździe grupa 20-30 marksistów powołała Zrzeszenie Historyków Marksistów, do którego należeli m.in.: Nina Assorodobraj, Juliusz Bardach, Celina Bobińska, Henryk Jabłoński, Natalia Gąsiorowska, Witold Kula, Bogdan Leśnodorski, Ewa Maleczyńska, Marian Małowist. W obradach zjazdu uczestniczyli również trzej przedstawiciele sowieckiego Instytutu Słowianoznawstwa Akademii Nauk ZSRS (Arkady Sidorow, Piotr Tretiakow, Iwan Udalcow) powołanego 1 stycznia 1947 r., którego jednym z zadań była „pomoc we wprowadzaniu marksizmu w krajach demokracji ludowej”. Delegacja sowiecka przebywała w Polsce już od początku września, odwiedzając uniwersytety i placówki naukowe w Warszawie, Krakowie, Poznaniu i Łodzi. Jej członkowie wygłaszali referaty o sowieckiej nauce historycznej i zbierali informacje dotyczące upowszechniania marksizmu w Polsce. ….Za głównych wrogów zmian uważano utrzymującego kontakty z podziemiem Władysława Konopczyńskiego, a także Romana Lutmana i Henryka Wereszyckiego, określając ich poglądy jako „prawicowe i nacjonalistyczne”.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: